กับเพลง...เก่าเพลงหนึ่ง

ถ้าใครสักคนหนึ่งจะเข้าใจก็คงดี

จะบอกรักใครก็อายฟ้าดิน ความหวังพังสิ้นทางรัก มืดมน เกิดมาร่างกายเท่านั้นเป็นคน 

แต่หัวใจปี้ป่น โดนรักขยี้แหลกราน

จะเอ่ยรักใครให้เอือมระอา เมื่อไร้คุณค่าจนมิต้องการ ตราบจนสิ้นคนมั่นรักยืนนาน 

ต้องทุกข์ทรมานร้าวรานฤดี

ชีวิตต้องสิ้นความหมาย วิงวอนไหว้ ฟ้าดินก็ไม่ปราณี เจ็บปวดรวดร้าวชีวี 

ดวงฤดีมีแต่ซอกช้ำเรื่อยมา

ไม่อยากรักใครให้อายฟ้าดิน กลัวเขาจะสิ้นความรักเมตตา 

สู้กลืนเก็บความซอกช้ำอุรา 

ไม่รักใครดีกว่า เดี๋ยวเขาจะอายฟ้าดิน

หากเรารู้จักตัวเราเองแล้ว หรือ เลือกแล้วก็จงพอใจในสิ่งที่เป็นเถิด